وسايل کمک شنوايي
يکي از مجموعه وظايف دولت و مردم نسبت به معلولان هر جامعه، کمک به استقلال بيشتر آنها در زندگي روزمره است.
از نقطه نظر وظايف دولت، اين مهم بيشتر بر دوش سازمانهاي مرتبط با معلولان به ويژه سازمان بهزيستي است.
به يقين ميتوان گفت وقتي صحبت از مناسبسازي محيط براي معلولان مطرح ميشود، در وهله اول، معلولان جسمي- حرکتي و بعضاً افراد کمبينا و نابينا به ذهن ميآيند و متأسفانه افراد کمشنوا و ناشنوا ناديده گرفته ميشوند.
در صورتي که مناسبسازي محيط براي ناشنوايان براي کمک به دريافت و درک گفتار و ارتباط آنها با محيط اطراف خود، بسيار حائز اهميت است.
ارتباط چهره به چهره نظير کلاس درس، رستوران، جلسات سخنراني و. . .
استفاده از دستگاههاي صوتي و تصويري مانند راديو، تلويزيون، سينما، کنسرت موسيقي، فرودگاه و. . .
برقراري ارتباط با صداهاي محيطي و آگاهي از سيگنالهاي هشداردهنده نظير رنگ درب، زنگ تلفن، زنگ ساعت، آژير هشداردهنده، گريه کودک و. . .
معمولاً شنوايي شناسان سعي ميکنند تا با تجويز سمعک به رفع اين نيازهاي ارتباطي بپردازند. البته تجويز سمعک هميشه نميتواند نياز آنها را برآورده کند.
اين امر به ويژه در محيطهاي پرچالش(شلوغ و بازآوا) مصداق دارد. به طور مثال کمشنواياني که از سمعک استفاده ميکنند در محيطهاي شلوغ و با بازآوايي بالا، فاصله زياد بين منبع صوت و شنونده و هنگام مکالمه تلفني دچار مشکل ميشوند.
در اين ميان وظيفه جامعه و سازمانهاي مرتبط، کمک به رفع چنين مشکلاتي است. امروزه اين امر علاوه بر فرهنگسازي مناسب در جامعه، از طريق به کارگيري فناوريهاي کمک ارتباطي(Assistive Listening Devices) و وسايل کمک شنوايي انجام ميگيرد.
ادامه :کلیک
+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم مهر ۱۳۸۹ ساعت 13:30 توسط زهره
|