| به نقل از خبرگزاری مهر: |
||||
| گزارش تصویری/ جشنواره انار یاقوت بهشت | ||||
| جشنواره انار یاقوت بهشت عصر سه شنبه در فرهنگسرای اشراق گشایش یافت. | ||||
عکس/ محمدرضا عباسی |
||||
| ||||
آریابوم:
مهر روز از مهرماه برابر با 16 مهر در گاهشماری ایرانی
«اوستا - مهریَشت»
«مهریشت» نام بخش بزرگی در اوستا است .مهر یشت از نگاه اشاره های نجومی و باورهای کیهانی از مهم ترین و ناب ترین بخش های اوستا است و کهن ترین سند درباره ی آگاهی ایرانیان از کروی بودن زمین، بند 95 همین یشت می باشد.
برج رادکان - برج رادک خواجه نصیر توسی
پیدایش مهرگان
پیشینه ی جشن مهرگان به اندازه ی قدمت ايزدش، میترا است و تا آن جا که بن نوشت های موجود نشان می دهند، اين جشن دست کم از دوران فريدون پیشدادی آغاز شده است که شاهنامه ی فردوسی به روشنی به پیدایش اين جشن در دوران پادشاهی فريدون اشاره کرده است :
ابوریحان بیرونی نیز می آورد :
«... در روز مهرگان فرشتگان به یاری کاوه ی آهنگر شتافتند و فریدون به تخت شاهی نشست و ضحاک را در کوه دماوند زندانی کرد و مردمان را از گزند او برهانید ...»
گزارش خلف تبریزی درباره ی پیدایش مهرگان نیز این چنین است :
«... و در این روز ملایکه یاری و ممدکاری کاوه آهنگر کردند و فریدون در این روز بر تخت شاهی نشست و در این روز ضحاک را گرفته به کوه دماوند فرستاد که در بند کنند و مردمان به سبب این مقدمه جشنی عظیم کردند و عید نمودند و بعد از آن حکام را مهر و محبت به رعایا به هم رسید و چون مهرگان به معنی محبت پیوستن است بنابراین بدین نام موسوم گشت ...»
و حتی بیرونی که به سخت کوشی و پرکاری نامدار است گویا بایسته ی خویش می داند که در مهرگان و نوروز بیاساید، آنگونه که «شهروزی» در مورد وی می گوید :
«… دست و چشم و فکر او هیچ گاه از عمل بازنماند، مگر به روز نوروز و مهرگان.»
در نظم و نثر پارسی از روزگاران گذشته، درباره ی جشن مهرگان گفت وگو و اشاره بسیار شده است. پس از ساسانیان، در آن روزگاران پر آشوب که نابسامانی و پریشانی در ایران گسترش پیدا کرده بود، باز هم ایرانیان آیین های گذشته و آدابشان را همچنان نگه می داشتند و هنگامی که فرصتی به دست می آوردند، این آداب و آیین ها به آشکاری و روشنی و فر و شکوه برگزار می شد
«ابولفضل بیهقی» نیز شرح جشن مهرگان را در که در روزگار مسعود غزنوی برگزار می شد در کتاب خود آورده است :
«... و روز دوشنبه دو روز مانده از ماه رمضان به جشن مهرگان بنشست و چندان نثارها و هدیه ها و طرف و ستور آورده بودند که از حد و اندازه بگذشت و سوری صاحب دیوان بی اندازه چیزها فرستاده بود، نزدیک درش تا پیش آورد، همچنان نمایندگان بزرگان پیرامون چون خوارزمشاه آلتونتاش و امیر چغانیان و امیر گرگان و کشورهای قصدار، مکران و دیگران بسیار چیز آوردند و روزی با نام بگذشت. [3]
چگونگی برپایی جشن مهرگان در گذشته
با نگاهی با آثار بجا مانده از بزرگان و دانشمندان و مورخانی چون فردوسی، بیرونی، اسدی توسی، کتزیاس، دوریس، استرابون، و همچنین آثار شاعرانی چون رودکی، فرخی، منوچهری دامغانی، ناصرخسرو، سعد سلمان و ... می توان به راحتی شیوه ی برگزاری جشن مهرگان در دوران پیشین را دریافت.
ابوریحان بیرونی می گوید :
«... گویند مهر، نام خورشید است و در چنین روزی پدیدار گشته، از این رو، نام مهرگان را به او نسبت داده اند. پادشاهان در این روز تاجی به شکل خورشید که در آن دایره ای مانند چرخ چسبیده بود بر سر می گذاشتند و می گویند که در این روز فریدون بر بیوراسپ (ضحاک ماردوش) دست یافت. چون در چنین روزی فرشتگان از آسمان به یاری فریدون پایین آمدند، لذا در جشن مهرگان به یاد آن روز، در سرای پادشاهان، مردی دلیر می گماشتند و بامدادان به آواز بلند ندا می داد، ای فرشتگان به سوی دنیا بشتابید و جهان را از گزند اهریمنان برهانید.»
ابومسلم خراسانی، برمکیان و دولت مردان آن زمان عباسیان، در گرفتن جشن مهرگان پافشاری داشتند.
واژگان «مهرجان»(مهرجانات) و «نیروز» که معرب شده ی مهرگان و نوروز است و اکنون نیز در بسیاری از کشورهای عرب زبان حاشیه ی خلیج فارس و برخی از کشورهای شمال آفریقا به مفهوم جشنواره (فستیوال)، کاربرد دارد و وارد زبان و قلمرو فرهنگی کشورهای مسلمان و عرب زبان گردیده است نیز، نشانه ی دیگری است بر فر و شکوه این دو جشن باستانی.
چگونگی برگزاری کنونی جشن مهرگان
امروزه هم میهنانمان چند روز مانده به پاییز با خانه تکانی به پیشباز پاییز و مهرگان می روند، در روز مهر از ماه مهر جلوی در خانه ها را آب پاشی و جارو کرده و پس از آن با رفتن به نیایشگاه ها و گردهم آمدن با تهیه ی خوراک های سنتی از یکدیگر پذیرایی می کنند و با سخنرانی ، خواندن سرود و شعر و دکلمه جشن مهرگان را با شادی برپا می کنند.
در برخی
روستاهای کشور، جشن مهرگان همراه با اجرای موسیقی سنتی همراه است بدین گونه
که در روز پنجم پس از مهرگان، گروهی از اهالی روستا گرد هم می آیند و «گروه ساز» را تشکیل می دهند، آن ها با هم حرکت کرده و از یک سوی
ِروستا و از نخستین خانه مراسم بازدید از اهالی روستا را آغاز می کنند و
با شادی وارد خانه ها می شوند؛ کدبانوی هر خانه مانند همه ی جشن های ایرانی
نخست آینه وگلاب می آورد و اندکی گلاب در دست افراد ریخته و آینه را در
برابر چهره ی آن ها نگه می دارد و سپس «لــُرَک» را که فراهم نموده میان
همه ی گروه پخش می کند، این آجیل مخصوص، مخلوطی است از تخم کدو،
آفتابگردان، و نخودچی کشمش که همراه با شربت و چای پذیرایی می شود.
آنگاه
یکی از افراد گروه ِساز که صدایی رسا دارد نام های کسانی را که پیش از این
در این خانه سکونت داشته و درگذشته اند باز می گوید و برای همه ی آن ها
آمرزش و شادی روان آرزو می کند.
پس از آن بشقابی از لرک از این خانه
دریافت می کنند و در دستمال بزرگی که بر کمر بسته اند می ریزند و از خانه
بیرون می آیند و به خانه پسین می روند.
برخی از خانواده ها نیز پول و میوه
برای استفاده در جشن مهرگان به گروه می دهند و برخی دیگر نیز نوعی نان
مخصوص به نام «لورگ» درست می کنند و گوشت های بریان شده که به قطعات کوچکی
تقسیم شده است همراه با سبزی داخل آن قرار داده به گروه می دهند. پس از
پایان مراسم در نیایشگاه، موبد یا کدخدا، آجیل، میوه و نان و گوشت و سبزی
گردآوری شده را در میان شرکت کنندگان پخش می کند.
مردم تا آنجا که امکان
دارد با لباس های ارغوانی یا سرخ گرد هم آمده و به پایکوبی و شادی می
پردازند و هر یک چند نبشته ی شادباش (کارت تبریک) برای هدیه به همراه
دارند.
سفره ی مهرگان
خوان یا سفره ی مهرگانی نیز همچون سفره ی هفت سین نوروز و دیگر سفره های جشن های ایرانی، هفت چینی از میوه ها و خوراکی هاست همراه با شاخه هایی از درختان «سرو»، «مورد» و «گز» و شربتی از عصاره ی «هوم»(هَئومَه) [6] که با شیر رقیق شده و نان مخصوص «لورگ» که روی پارچه ای ارغوانی گرد ِیک آتش دان چیده می شوند.
هفت میوه همچون سیب، انار، ترنج، سنجد، بی (به)، انگور سفید، انجیر، کُـنار، زالزالک، ازگیل، خرمالو و ...
آجیل ویژه ای از هفت خشکبار از جمله مغز گردو، پسته، مغز فندق، بادام، تخمه، توت خشک، انجیر خشک، نخودچی و ...
آش هفت غله از گندم، جو، برنج، نخود، عدس، ماش و ارزن.
کاسه
ای پر از آب و گلاب و سکه و برگ آویشن همراه با گل های بنفشه و نازبو
(ریحان)، آیینه، سرمه دان، شیرینی و بوی های خوش همچون اسفند و عود و
کُندر.
موسیقی مهرگان
خلف تبریزی در «برهان قاطع» برای یکی از مقام ها و لحن های موسیقی سنتی ایران نام «موسیقی مهرگانی» را آورده است، که گمان می رود در دوران گذشته در جشن مهرگان موسیقی ویژه ای نواخته می شده که اکنون از آن آگاهی نداریم.
مهرگان در ادبیات
در ادبیات به ویژه چامه های (شعرهای) پارسی، از مهرگان بسیار سخن به میان آمده است که در این جا تنها نمونه های کوتاهی از آن ها را می آوریم :
مسعود سعد سلمان :
منوچهری دامغانی :
عنصری :
امیرهوشنگ ابتهاج (هـ الف. سایه) :
منبع:چکیده ای از این مقاله نگارش بهزاد فرهانیه
| گزارش تصویری/ چادر سفیدهای ورزنه -1 | ||||||
| اصفهان - خبرگزاری مهر: ورزنه را به خاطر زنان و دختران چادر سفید، سفیدترین شهر ایران می نامند. مقابله با گرمای شدید تابستانی، قرار گرفتن در نقطه کویری و استفاده از پنبه از جمله دلایلی است که پوشیدن چادر سفید را به سنتی دیرینه تبدیل کرده است. | ||||||
عکس/ عالیه سعادت پور |
||||||
|
||||||
| ||||||
| سالروز بزرگداشت مولانا/ | |||||||
| گزارش تصویری / مراسم سماع در قونیه -1 | |||||||
| قونیه - خبرگزاری مهر: مراسم با مدح پیامبر (ص) و در واقع مدح روح الهی است که از جهان مجرد به جهان مادی فرود آمده، شروع میشود و با دعا به پایان میرسد، این مراسم که شامل موسیقی و چرخش و حرکات نمادین است در مکانی دایرهایی شکل اجرا می شود. | |||||||
عکس/ بابک برزویه |
|||||||
|
|||||||
| |||||||
| گزارش تصویری/ جشن ازدواج ترکمنها -1 | |||||
| گرگان - خبرگزاری مهر: مراسم ازدواج ترکمنها که سه یا چهار روز به طول می انجامد جذابیتهای ویژه ای دارد. | |||||
عکس/ ابوطالب ندری |
یکی از جشن های مهم و کهن ایرانیان
گویا دو جشن تحت عنوان خزان برگزار می شد. جشن خزان نخستین و جشن خزان دوم.
اولی در روز هشتم شهریور ماه و به روایتی پانزده شهریور و به روایت دیگر 18 شهریو ر و دومی روز اول مهر.
جشنی به نام «جشن خزان» یا «جشن مُغان» در برخی از شهرهای ایران به ویژه شهر دماوند، این جشن از جمله جشن های کهنی است که همراه با آتش افروزی بر بام خانه ها و چراغانی کردن و آذین بستن کوچه و خیابان برگزار می شده است.
از جمله مراسم این جشن می توان به سوارکاری نیز اشاره کرد.
«ابوریحان بیرونی» نیز از دو خزان نام می برد :
خزان خاصه در هجدهم شهریور و خزان عامه در دوم مهر.
«گردیزی» نیز در «زین الاخبار»، جشن خزان را به روز پانزدهم شهریورماه منسوب می دارد.
«جیمز موریه» از آخرین کسانی است که در سفرنامه اش از برگزاری این جشن در شهر دماوند
در روز هشتم شهریورماه یاد کرده است.
>>کیک دماوند دست پخت دکتر سپهری از وبلاگ دیده بان کوهستان
بررسی جشنهای ایرانی و زمان برگزاری آنها نشاندهنده ویژگیهایی مشترک در میان همه آنهاست.
نخست اینکه تقریباً همگی در پیوند با پدیدههای طبیعی و کیهانی و اقلیمی هستند و به همین
دلیل کوشش شده است تا زمان برگزاری آنها هر چه بیشتر با تقویم طبیعی منطبق باشد.
ویژگی دیگر جشنها و مراسم ایرانی در احترام و پاسداشت همه مظاهر طبیعت است.
در هیچکدام آیینهای ایرانی اثری از خشونت و بدرفتاری نسبت به گیاهان و حیوانات دیده
نمیشود. بلکه حتی با آیینهایی همراه است که به انگیزه پاکیزگی و پاسداری از محیط زیست
برگزار میشود. بگذریم از اینکه امروزه، روز سیزدهبدر، براستی روز سوگ طبیعت و تخریب و
تباهی و آلودگی آن شده است. بر این باورم که برای ایزد بانوی زمین، روز سیزدهبدر
غمانگیزترین روزهای سال است.
دیگر ویژگی عمومی جشنها و مراسم ایرانی چنین است که با زادروز یا سالمرگ کسی در
پیوند نیست و آنگونه که از متون کهن همچون شاهنامه بر میآید، برای ایرانیان زادروز کسی
اهمیتی فراوان نداشته و به ندرت آنرا ثبت میکردهاند؛ چرا که هر کسی در روزی زایش یافته و
در روزی در میگذرد.
آنچه برای ایرانیان با ارزش بوده و آنرا ثبت کرده و گاه جشن میگرفتهاند، «انجام کاری بزرگ»
بوده است که نمونههای آنرا در شاهنامه فردوسی میبینیم. میدانیم که فردوسی نیز تنها به
ثبت زمانِ پایانِ کار بزرگ خود که همانا «سرایش شاهنامه» باشد، بسنده کرده و از یادآوری
صریح زادروز خود خودداری کرده است.
دیگر ویژگیهای عمومی در گستردگی مراسم است.
ایرانیان جشنها و آیینهای میهنی خود را به گونهای یکپارچه و با همبستگی و همزیستی
شگفتانگیزی برگزار کرده و تفاوتهای قومی و دینی و زبانی را عامل بازدارنده این یگانگی
نمیدانستهاند.
آیینهای ایرانی متعلق به همه ایرانیان است و همه برای نگاهبانی از آن کوشیدهاند.
کسانی که با تعصبهای نابجای دینی یا قومی نقش خود در پاسداری فرهنگ ایران بیشتر از
دیگران میدانند، به این همبستگی باشکوه مردمان ایرانی آسیب میزنند.
به گزارش سبزپرس و به نقل از مرکز اطلاعات و اخبار ملل متحد (UNIC) در تهران، بان کی مون با اشاره به اینکه مردم بومی هنوز در معرض نژاد پرستی، خدمات بهداشتی ناکافی و فقر قرار دارند، دولت ها و جامعه مدنی را ترغیب کرد تا نسبت به تعهدات خود برای پبشبرد وضعیت مردم بومی در هر جا عمل کنند.
در پیام بان کی مون آمده است:
مردم بومی حافظ میزان قابل توجهی از میراث تاریخی بشریت هستند. مردم بومی به اکثریت زبان های جهان صحبت کرده همچنین وارث و انتقال دهنده دانش زیاد، هنرهای گوناگون و سنت های فرهنگی و مذهبی هستند.
او تاکید می کند:
در روز بین المللی مردم بومی، ما تعهد خود را برای خوشبختی بومیان تجدید می کنیم.
دبیر کل ضمن اشاره به موضوع امسال روز بین المللی مردم بومی که "فیلم
سازان بومی" است
گفت: این فیلم سازان پنجره ای از تاریخ، فرهنگ و جوامع افراد بومی را برای ما بازمی کنند. فیلم های آنان ما را به نظام اعتقادی و فلسفه بومیان متصل می کند و زندگی روزانه و روح جوامع افراد بومی را ثبت می کند.
روز 9 اوت (آگوست) مصادف با 18 مرداد ماه به عنوان روز جهانی مردم بومی شناخته می شود.
به گزارش سبزپرس، مردم بومی عمدتا به بخشی از جوامع بشری گفته می شود که هنوز بر پایه دانش و سبک زندگی سنتی گذران عمر می کنند.
معمولا در جوامع بومی آهنگ توسعه کندتر از جوامع دیگر است. علت این کندی آن است که عموما جوامع بومی بر پایه یافته ها و دانش سنتی خود و همچنین برقراری تعادل بین داشته ها و نیازهای جامعه شان راه توسعه را پیش می گیرند. به نوعی می توان گفت که جوامع بومی به پایداری توسعه بیش از سایر جوامع توجه می کنند.
توجه جوامع بومی به منابع طبیعی به عنوان مهمترین اهرم توسعه، باعث شده تا مجامع علمی جهان امروزه توجه بیشتری به دانش بومی نشان دهند.
-------------------------------------------------------
پی نوشت:
1->>بان کیمون: جامعه بینالملل برای دستیابی به جهانی عاری از تسلیحات هستهای
به گزارش 26 اسفند 1388 دفتر مركز اطلاعات سازمان ملل در تهران اين پيام به شرح زير است:
"تصمیم امسال مجمع عمومی سازمان ملل برای به رسمیت شناختن روز بین المللی نوروز گواه رشد فزاینده آگاهی جهانی نسبت به اهمیت این مناسبت نه تنها در مناطقی که آن را جشن می گیرند بلکه برای سراسر جهان است.
هنگامیکه که خورشید از خط استوا عبور می کند و بهار درنیم کره شمالی آغاز می شود، مردم در بالکان، حوزه دریای سیاه، قفقاز، آسیای میانه، خاورمیانه و سایر مناطق، مراسم ویژه خود را برای جشن نوروز برگزار می نمایند. این آیین ها از رنگ نو به خانه ها دادن گرفته تا دیدار از دوستان یا آماده سازی غذاهای نمادین، همگی القاء کننده روح تجدید پذیری بوده و نه تنها الهام بخش آنانی که این مراسم را برگزار می کنند بلکه همه مردم است.
همانگونه که اولین روز بین المللی نوروز را گرامی می داریم، امید وارم کشور ها و مردم سرار جهان به تاریخ و مراسم این جشن برای ارتقای هماهنگی با جهان طبیعت توجه نموده و حسن نیت و صلح جهانی را ترویج نمایند.
__________________________________________________________________________
روز پنجم هرماه و ماه دوازدهم هر سال «اسفند» یا «سپندارمذ» نام دارد.
این واژه که در اوستایی «سْپِنـْـتـَه آرمَئیتی»(Spenta-Ârmaiti) می باشد
از دو بخش «سپنته» یا «سپند» و «آرمئیتی» تشکیل شده است
و معنی این دو با هم فروتنی ِپاک و مقدس است.
امشاسپند سپندارمذ، نگهبان و ایزدبانوی زمین ِسرسبز و نشانی از باروری و زایش است.
جشن «سپندارمذگان» یا «اسفندگان»، روز گرامیداشت زنان در ایران باستان بوده
یکی دیگر از نام های این جشن نیز، جشن «برزگران» یا «برزیگران» است
که به مناسبت نقش مهم برزگران و کشاورزان در سبز کردن زمین و باروری زمین بوده است.
هنوز نیز در برخی از گوشه های ایران زمین مانند اصفهان، پهله، ری و
دیگر شهرهای ناحیه ی مرکز و غرب ایران، مراسم جشن اسفندگان همچون گذشته برگزار می شود.
نگارش : بهزاد فرهانیهبه نقل از آریابوم(چکیده)
>>متن کامل را در آریابوم می توانید مطالعه کنید
------------------
برای رسیدن به توسعه ی پایدار زمین باید پاک باشد
راه رسیدن به زمین پاک نیز حفظ محیط زیست است.
اگر محیط زیست سالم باشد و عدالت در جهان برقرار باشد
و فاصله ای بین انسان ها از لحاظ طبقاتی نباشد
آن وقت یک جامعه ی پیشرفته یا جهان پیشرفته خواهیم داشت.
-----------------
اضافه شد:
توسعه پایدار: توسعهاي است كه ضمن برآورده ساختن نيازهاي فعلي بشر در جوامع مختلف، هيچگونه لطمهاي به ظرفيتهاي موردنياز نسلهاي بعدي وارد نياورد.
هدف توسعه پايدار، بهبود كيفيت زندگي تمامي انسانها با حفظ ظرفيتها و منابع موجود و تداوم بخشيدن به توسعه در طول حيات انساني است.
خبر دوم
2- امروز تنها پارک ملی دریایی شمال کشور در آستانه تخریب است
محمد رضا فاطمی با انتقاد شدید از برداشت شن و ماسه در محدوده تالاب بین المللی بوجاق
این اقدام را موجب نابودی آن دانست.
با این کار غیر قانونی زیستگاه ها و رویش گیاهان از بین می رود.
روزنامه همشهری-6 اسفند 88
>> در خبرگزاری محیط زیست ایران متن کامل را لطفا مطالعه بفرمائید
این یعنی کم شدن غذا ...چون این محیط زیست است که منبع مواد غذاییست
خبر سوم
3-از طرفی محققان به این نتیجه رسیده اند که زندگی در شرایط فقر کودک در حال رشد را
می تواند دچار حالات عصبی شدید کند و بر رفتار-بهداشت و آینده و وضعیت جسمانی وی
تاثیر بگذارد.
کودکانی که در فقر یعنی شرایط عدم توسعه یافتگی اجتماعی رشد کرده اند
اغلب واکنش های نامناسب نسبت به حالات استرس و اضطراب نشان می دهند.
و در بزرگسالی با افرادی که در شرایط خوبی بزرگ شد ه اند تفاوت بارزی دارند.
روزنامه همشهری-6 اسفند 88-صفحه سلامت
کودکان باید غذای کافی -مکان مناسب زندگی و امکانات تحصیلی داشته باشند.
طبق گزارشی از یونیسف 24 درصد کودکان 7 تا 14 سال افغان به کار مشغولند!
>> کودکان کار نان آوران کوچک خانواده
| Les Misérables | |
|---|---|
 |
4- فردا جمعه زادروز ویکتور هوگو نویسنده و شاعر شهیر فرانسویست
هوگو هر روز 100 سطر نثر و 20 سطر نظم نوشته است.
هوگو ساده زیستن و شادبودن را تشویق می کرد و اندوه و بینوایی را شایسته انسان نمی دانست.
هوگو در بینوایان نوشته است که عشق به مردم و مردم دوستی
انسان را به خدا نزدیک می کند.
به نقل از همان روزنامه
پی نوشت1:
>> پیام نوروزی مهتاب کرامتی سفیر حسن نیت یونیسف
**************************************
پای سیب زمینی
یک غذای گرم برای شب های سرد زمستان.
در این غذا سبزیجات را به دلخواه می توانید اضافه یا کم کنید.
مواد لازم:
کمی روغن
نصف ساقه کرفس خرد شده
یک هویج خردشده
کمی کدو حلوایی ریز شده
یک حبه سیر ریز شده
5 تا 6 تا قارچ ورقه شده
کمی فلفل دلمه ای ریز شده
نصف فنجان آب مرغ با سبزیجات
یک سوم فنجان شیر
مرغ پخته شده و خرد شده
نمک و فلفل
2 تا سیب زمینی کوچک یا متوسط
کمی کره
نمک و فلفل سیاه
طرز تهیه:
تو ماهی تابه روغن می ریزیم و سیر و کرفس و هویج و کدوحلوایی را در روغن حدود 3 تا 4 دقیقه
تفت می دهیم.قارچ و فلفل دلمه ای را اضافه می کنیم و 2 دقیقه دیگر تفت می دهیم.
سپس فلفل سیاه را اضافه می کنیم.
بعد آب مرغ و شیر را اضافه می کنیم وقتی به جوش آمد می گذاریم با حرارت متوسط مواد بپزند.
3-4 دقیقه به پایان پخت روی گاز مرغ پخته را هم اضافه می کنیم تا سس به خورد مرغ برود.
سپس می گذاریم مواد سرد شوند.
دراین فاصله در قابلمه آب ریخته می گذاریم روی گاز تا به جوش بیاید.
وقتی آب جوشید سیب زمینی ها را با پوست می گذاریم تا 15 دقیقه بپزد.
سپس سیب زمینی ها را از آب خارج می کنیم و سرد می کنیم.
سپس پوست کنده یا له می کنیم یا رنده کرده.
و بعد کم کم قطره قطره روغن اضافه می کنیم و کمی در ماهی تابه تفت می دهیم
و در صورت تمایل کمی کره هم اضافه می کنیم.
سپس در ظرف مورد نظر مخلوط مرغ و سبزیجات را می ریزیم و روش سیب زمینی ها را می گذاریم
و با چنگال روش پخش می کنیم تا همه جاش را بپوشاند.
سپس در آون می گذاریم با حرارت 210 حدود 15 تا 20 دقیقه
وقتی روی سیب زمینی ها طلایی شد غذا آماده است.
---------
اگر جعفری و سبزیجات خشک معطر هم به غذا اضافه نمائیم طعم مطبوع تری خواهد داشت.
**************
پی نوشت: امروز روز جشن سده است.
«محمد دبیر سیاقی»
